Hier vindt u de blog van Siemon Vroom van Weerhandig.nl genaamd: de vrolijke gebeurtenissen van iemand die een beroerte heeft gehad.
Een gastblog van Virginia (1979). In september 2012 is er een aneurysma in haar hoofd geknapt met als gevolg een hersenbloeding. Ze hield daar een lichte vorm van neglect (zie hier uitleg) en mentale problemen aan over. Toch verricht zij een heldendaad, hoewel ze het zelf liever mijlpaal noemt. Neglect Ik spaar mijlpalen. Mijn collectie is zeer […]
de vrolijke belevenissen van iemand die een beroerte heeft gehad Nadat ik vorige week met de billen bloot ging, kan de volgende ontboezeming er ook nog wel bij: Ik kan alleen een goed verhaal houden met een spiekbriefje. Zo, dat is er uit! En niet een spiekbriefje met een aantal steekwoorden. Nee, volledig uitgeschreven. Presentaties […]
de vrolijke gebeurtenissen van iemand die een beroerte heeft gehad IK BEN OOK NIET PERFECT! Dat schreef ik in mijn laatste blog van 2014. Eind januari 2015 gaf ik daar een ‘stoer’ vervolg aan. In mijn blog ging ik (figuurlijk) met de billen bloot en gaf openlijk toe dat ik bij het bloggen wel wat […]
Het gebeurde op Twitter: mijn ontmoeting met een held! Nadat ik met één hand mijn fietsband had geplakt (zie vorige blog), vertelde ik vol trots over mijn ‘heldendaad’ en riep lezers op hun heldendaad te delen. Via Twitter kreeg ik ineens een bericht van Heleen: Na het lezen van de volgende tweet, vermoed ik dat Heleen […]
Vanaf mijn voordeur zie ik het al: mijn driewiel-ligfiets heeft een lekke band. Shit! Wat nu? Naar de fietsenmaker brengen, valt af. Dat is 800 meter lopen en dat gaat ‘m met één hand aan een onmogelijk laag stuur niet worden. Nog afgezien van het overbruggen van die afstand met mijn verlamde been. Heen, terug […]
Dat is me toch wat. Ik, als ervaringsdeskundige ken mijzelf niet, denk ik. Ik maak daar een opmerking over. Zij legt uit: “Bij de meeste mensen die afasie hebben is dat zo. Als je afasie hebt, moet je je zó hevig concentreren om te kunnen formuleren wat je bedoelt, dat je hersenen er moe van […]
(deel 1 van 2) “Ik zal toch niet gek zijn?” zit ik te mijmeren in de auto op weg naar het revalidatiecentrum. In mijn fantasie zegt de psych: “Meneer is duidelijk gestoord. Heren, brengen jullie de cliënt weg?” Drie mannen in witte pakken voeren mij weg. In een dwangbuis. Naar de kelder, één van hen […]
Er komt een filmploeg bij mij thuis om mij te filmen én te interviewen. Voor Nefarma, de overkoepelende organisatie van pharmaceuten. Het is weliswaar voor intern gebruik, maar de minister van Economische Zaken komt ook zijn zegje doen (huh?). Dat zal mij eigenlijk worst zijn, zolang ik mijn verhaal maar kan vertellen en daarmee NAH […]
Dat was me het weekje wel. Zelfs voor een niet-NAH-er. Dieptepunten en hoogtepunten wisselden zich in hoog tempo af. De rouwplechtigheid van mijn vader was verdrietig maar ook wel mooi. Hij was 86, heel ziek en klaar met het leven. Een ander dieptepunt was het neerstorten van een vliegtuig in de Franse Alpen. Verschrikkelijke beelden, […]
Mijn vader is deze week overleden op 86-jarige leeftijd. Volgende maand zou hij 87 worden. Een aardige leeftijd, ik moet het nog maar redden. Hij was helemaal op. Geen orgaan of er was wel iets mee, ook met zijn hersenen. Ik heb niet de primeur van een beroerte, drie heeft hij er gehad. Het is goed zo. […]
