(Dag) Pa

Mijn vader is deze week overleden op 86-jarige leeftijd. Volgende maand zou hij 87 worden. Een aardige leeftijd, ik moet het nog maar redden. Hij was helemaal op. Geen orgaan of er was wel iets mee, ook met zijn hersenen. Ik heb niet de primeur van een beroerte, drie heeft hij er gehad. Het is goed zo. Nu ben ik de rouwtekst aan het maken die ik ga uitspreken, afasie of niet.

Gelijkenissen

Met een praatje bij het overlijden van je vader vertel je ook automatisch iets over jezelf. Veel eigenschappen en kenmerken van mijn vader zie ik terugkomen in mijn eigen gedrag. Eigenschappen waar ik trots op ben, maar ook dingen die ik eigenlijk niet wil weten. Nu ik ouder ben, word ik bijvoorbeeld geplaagd met mijn borstcup A, dezelfde borsten waarmee ik mijn vader zo plaagde toen ik nog jonger en strakker was. Op oude foto’s van mijn vader zie je meer gelijkenissen. Bijvoorbeeld dezelfde haren, mond en vooral die oogopslag. Ik kijk ook ondeugend in het rond. Of ik ook ondeugend doe, laat ik gaarne aan anderen over.

Ergernissen

Mijn pa bemoeide zich niet zoveel met de opvoeding, dat was de taak van mijn moeder zaliger. Hij moest werken. Als hij wel met mij speelde, was het met de Meccano. En ik werd daar gek van. Hij moest steeds ‘separeren’. Steeds de rommel opruimen in de daarvoor bestemde vakjes van de dozen die hij uit zijn werk meenam voor boutjes, moertjes en tandwielen, voordat hij een ander tandwiel pakte. Nu heb ik, aanbevolen door andere NAH-ers, een ‘gesepareerd’ huishouden waar je vooral geen lepel in het vorkenvak moet doen. Ook die appel valt niet ver van de boom.

Gebeurtenissen

Toen mijn vader in het verpleegtehuis woonde, deed hij aan alle cursussen mee en dat moedigden wij aan. Van kantklossen tot breien, hij was aanwezig. Maar waar hij echt zin in had, was schilderles. Hij had zoveel zin, dat menigeen een schilderij van hem heeft. Ik ben zelfs een keer met hem mee geweest. Die dag deelden wij samen iets. Sinds een jaar schilder ik ook en struikel je bij mij thuis over de schilderijen. Weer die appel. Een andere hobby van mijn vader was het schrijven van gedichten. Boeken en schriften vol heeft hij geschreven. En niet in stilte, iedereen moest het weten. We hebben daar zelfs een boekje van gemaakt om hem te plezieren. Zelf heb ik dit medium gekozen om mijn gedachten met jullie te delen. Want… boink… daar valt een appel…