de vrolijke belevenissen van iemand die een beroerte gehad heeft

Telefoongesprek is ‘dingetje’

Ik zet de mobiel op de speaker. Ik krijg een bandje met een paar opties. Ik druk de twee in. “Met XS4All, waar kan ik u mee van dienst zijn?” Ik schraap mijn keel, nu moet ik wat zeggen. “Goedendag, ik ben Siemon Vroom. Voordat ik verder ga – ik heb een beroerte gehad. Daarom praat ik wat langzaam en misschien wat woordjes onduidelijk. En als ik niets meer zeg, weet ik wel ongeveer wat ik moet zeggen, maar ik vind de precieze woorden niet. Dat heet afasie. Wilt u mij dat niet kwalijk nemen?” Zo, dat heb ik er tenminste uit. Ik schuif het blaadje weg waarop ik dat genoteerd heb, dat was het makkelijkste van het gesprek, gewoon voorlezen. Aan de andere kant is het even stil, daarop herpakt ze zich en zegt: “Oh, wat vervelend voor u, is het kort geleden?” “Zeven jaar, maar telefoneren is nog steeds een ‘dingetje’. Ik las dat voor, weet u, want ik start met elk gesprek met een vreemde zo”.

Kastje

“Samen komen we er wel uit, wat kan ik voor u doen?” “Ik ben verhuisd en met de verhuizing heb ik voor internet en televisie jullie genomen. Jullie sturen iemand die dat komt installeren, maar ik heb nergens een telefoonaansluiting, zelfs geen draadje. Ik heb op jullie site gekeken waarop staat dat er een ik-weet-niet-wat-voor-afkorting-punt moet zijn en op alle bekende plekken gezocht, zelfs onder de vloer in het kruipluik. Ik heb mijn vrienden laten zoeken, ook niets gevonden. Wat nu?”

… naar de…

“Ik vind het heel vervelend voor u. Dat punt een ISRA-punt, er moet een draadje vcerbonden aan het telefoonnet zijn. Is het nieuwbouwhuis?” “Het is van circa 1920 dus om het nu ‘nieuw’ gaat me te ver”. Zij lacht, de humor werkt denk ik. “Is het een huurhuis of een koophuis?” “Huur”, antwoord ik. “Dan kunt u het best de verhuurder bellen, die helpen u wel verder. Die hebben tekeningen van de woning. Ik zucht, nog een telefoontje en ik hang vriendelijk op.

Muur

“Met Stadgenoot, wat kan ik voor u betekenen?” Ik lees mijn blaadje voor, die ander schrikt even en hij zet al snel zijn professionele bril op. “Daar kan ik niets aan doen, als u een contractafspraak met de provider heeft moet u de provider daar op aanspreken”. Die moet de KPN aansturen, ik vrees dat het niet de uitdaging van Stadgenoot”. Ik hoor een woord dat ik niet meer kan horen (uitdaging), en ruik al de geur van kassie-naar-de-muur en probeer nog even. “Denkt u niet als u een huis huurt dat daar gewoon een telefoonstopcontact moet zijn?” “U moet bij XS4All zijn” en hij hangt op. Voor ik iets kan zeggen…

… en terug

“Met XS4All, waar kan ik u mee van dienst zijn?” Ik zeg mijn riedel weer en dan begin ik en  geef haar geen kans te reageren. Ik heb de steekwoorden opgeschreven. Ik leg de ping-pong-situatie uit. Zij zegt al snel: “Het meest praktische is dat u bij de KPN een telefoonabonnement neemt, wacht tot het abonnement ingaat en dezelfde dag belt naar de KPN dat je geen ISRA-punt in de woning kan vinden. Dan sturen zij een monteur en die lost het gratis op. Het kost maar een paar euro per maand en je kan snel weer opzeggen.  Ik mompel nog wat dat het principieel wel onjuist is, maar ik kies al snel eieren voor mijn geld. Als het niet gaat zoals het moet…

Het voordeel van dit alles dat ik wel weer leer bellen, mazzeltje! En een goed verhaal heb voor mijn volgende blog, mazzeltje 2. En van de tv doen alleen kanalen 1 tot en met 3, minder ruzie met mijzelf dus: drie. En het internet ‘steel’ ik van één van de buren die een open kanaal heeft. Mazzeltje 4 dus. Wat ben ik toch een geluksvogel… “Goedemiddag, met de KPN. Waar kan ik u mee helpen?”

(wordt vervolgd)