Steiger, een thriller in drie delen (slot)

de vrolijke belevenissen van iemand die een beroerte gehad heeft

klik hier voor het tweede deel

Jan

“Goedemorgen, met Jan, de buurtconciërge. U heeft een probleem, hoor ik. Maar ik ben nu al in uw straat en zie het opstootje. Ik hang nu op en praat even live met u verder”. Hij klinkt rustig, dat kan ik wel gebruiken met al die kakelende mensen hier. Het is een oude Vogelaarwijk dus hij zal wel voor hetere vuren hebben gestaan, denk ik. Hij heeft een shirt aan met een groot logo: Stadgenoot. Om één of andere reden doet dat woord me goed en ik word heel rustig. Ook wel handig als je afasie hebt. Ik noteer: één lichtpuntje er bij.

Tactiek

Ik praatte hem bij en toen ging hij met de steigerjongens praten. Ik heb opgelet hoe de buurtconciërge dat oploste. Hij ging gewoon een praatje maken met de steigerjongens zonder het onderwerp aan te snijden. Ik werd al wat onrustiger, wat deed hij nu? Hij deed daar ook maar een scheut humor bij en al spoedig was het ijs gebroken. Aha, dat is de tactiek! Toen hij lekker zat te kletsen zei hij terloops dat nieuwe bewoner wel een probleem had. “Hoe zouden zij dat oplossen?”

Fabeltjeskrant

Al snel kwamen zij met een briljante idee. “Raad maar, lieve kijkbuiskinderen…je raadt het niet?” De steiger moest even weg, was hun remedie! En al snel reden zij met de steiger een stukje naar links. Weer wat geleerd en één lichtpuntje er bij. Dom van mij: Je moet mensen hun eigen oplossingen laten vinden, hoe onbenullig dat soms ook lijkt. Dat zegt management voor dummies al. Maar ik was ook zo slim om het niet om een principiële discussie te laten aankomen. Het principe van een huis is dat je er in en uit kan als je wilt. “You have to pick your battles” zeg ik altijd maar, maar het jeukt wel eens… Ik noteer één lichtpuntje.

 Stickers

Even later is de steiger weggeschoven, mensen lopen door de deur met verhuisdozen en ik ben in mijn huis. Ik sta daar als een soort verkeersagent zodat de dozen in de goede kamer komen. Een heel groot lichtpunt. De opgeplakte stickers met ‘woonkamer’, ‘keuken’, ‘schuur’ etc zijn blijkbaar te klein. Een leerpuntje voor de volgende keer dat ik ga verhuizen, maar dat ben ik voorlopig niet van plan.

Verhuisd!

Al spoedig staat alles op zijn plaats. De verhuizers, mijn vrienden en het opstootje gaan weg. De steiger wordt teruggeplaatst. Ik heb de keuze: d’r in of d’r uit. Als ik die dozen zie die ik allemaal moet uitpakken heb ik snel besloten: ik ga logeren bij mijn vriendin. En op mijn to-do-lijstje zetten: nooit meer verhuizen… Maar ik denk stiekem: hoera, ik ben eindelijk verhuisd!

Resumerend: niet gek voor een verhuisdag, negen lichtpuntjes!

Met dank aan Marloes Juffermans, zij heeft het begrip ‘lichtpuntjes’ geïntroduceerd in de NAH-wereld. Lees hier de lichtpuntjes van Marloes Juffersmans

PS  Ik heb het concept ‘lichtpuntjes’ gestolen voor één keer van Marloes, wat is een goed synoniem daarvoor? Geef hieronder je commentaar.