Website down, Siemon down
Donderdagavond, de website doet raar. Hij uploadt geen foto’s meer. Misschien zit hij te vol met allerlei leuke foto’s van producten die ik niet meer in mijn assortiment heb. Tijd voor de voorjaarsschoonmaak. Een half uur en 200 foto’s later probeer ik weer een foto up te loaden. Tevergeefs. Ik ga naar bed.
Vrijdag
De website doet niet raar: hij doet niets meer! ‘Error occurred: 404 – not found’ Hij is down, en ik ben ook down. Mijn afatische telefoonangst overwinnend klim ik in de telefoon met mijn websitebeheerder. Hij neemt niet op dus ik stuur, een appje en een ouderwetse mail, en ga op zoek naar een kantoor waar je een telegram kunt versturen. Ik ben geen digibeet, maar ieder zijn expertise en voor de echt technische dingen heb ik ‘een mannetje’.
Zaterdag
Ik vind het vreemd dat hij niet reageert. Zeker vakantie aan het houden in het buitenland. Vakantie of geen vakantie, ik heb hem nodig. Ik app nog een keer. Morgen moet er een nieuwe blog uit, met een foto! Maar ik kan helemaal niets, mijn webhoster reageert ook niet op mijn mail en er staat geen telefoonnummer op hun site. Wacht even, er staat toch iets: “bereikbaar per mail op kantooruren”. Nu breekt mijn klomp. Dat stelletje ‘ambtenaren’, ik ben er ook één geweest, gaat vrijdagmiddag naar de kroeg om daar maandagochtend weer uit te komen!
Zondag
De dag des oordeels gaat voorbij, zonder site. Wat moet er nu met mijn verdiensten? Ik ga maar uithuilen bij mijn ex. Met een kop koffie aan het IJ, mooi weer is het wel. Het waait echter ook een halve storm. In plaats van de zo gezochte sympathie staat zij mij lachend aan te kijken: “Loop je los of wil je een arm?” Ik waai al bijna om als ik stil sta, dus ik kies de arm. Ze biedt nog fijntjes aan om het te filmen mocht ik wel zelf de wind trotseren: “Leuk voor op je Facebook.”
Maandag
Ik heb een tijdelijke webbeheerder gevonden aan wie ik alles vertel. Eindelijk iemand die vol sympathie naar me luistert (en nee, wie dit mannetje voor mij heeft gevonden doet er niet toe). Hij ontdekt dat er meer zijn zoals ik; een schrale troost. Om 8.00 uur, de host is eindelijk wakker, is er een monteur afgereisd naar de server om een ‘dingetje’ te vervangen. Dat ‘dingetje’ zit wel onderop de server want hij doet er de hele dag over. ’s Avonds test hij hem en ik ga tevreden naar bed. Morgen weer een site.
Dinsdag
Ik klap de laptop open, surf vrolijk naar mijn site en … nog steeds ‘404’ in beeld. Ik app mijn webbeheerder, hij gaat er achteraan. Woensdag en donderdag heb ik nog steeds geen site, ben heel wat euro’s kwijt (het mannetje moet ook leven) en heb een duurder pakket gekocht. Dat moet eerst want anders zijn de heren ‘ambtenaren’ niet van plan mijn site weer te vertonen. Pas als dat gebeurd is ga ik naar een nieuwe, klantvriendelijkere, hoster met een telefonische 24/7 helpdesk. Ik ga bijna treurig in een hoekje zitten, ware het niet dat ik in de ‘rust’ zonder winkel mijn hele administratie nu tip top in orde heb. Wat zei Johan Cruijff ook al weer?
…
Mocht je dit lezen, dan is mijn site weer in de lucht! Om dat te vieren, nodig ik je uit hieronder te schrijven hoe jij de moed er in houdt bij tegenslag.
geredigeerd door petrafisher.com
Balen he Siemon! Fijn dat het is opgelost iig. Ik ga dan schrijven, een wandelingetje maken, mindfullness oefening (3 minuten adempauze .. helpt echt) of ik ga iets koken/bakken. Dat geeft mij weer de ontspanning.
Fijne avond!!
Groetjes,
Jeannette
Mindfullness is geweldig, alleen vergeet ik het wel eens te doen als ik het echt nodig heb!
Adem in, adem uit… het zijn altijd moeilijke momenten, dit. Ik bof dat ik hubbie kan vragen om voor mij te bellen, want emotioneel als ik ben in deze momenten verander ik in een razende, schreeuwende vrouw die daarna in een hoop snot en tranen verandert. Dus mijn advies zou zijn: vind een beller. Je moet al genoeg praten van jezelf :-).
Maar, wanhoop niet. Ik heb nog een leuke vraag voor je. DIe misschien ook je inkomsten verhoogt :-). Stuur ik even in een aparte mail. Nou hopen dat de mailserver niet eruit ligt!
Adem in en adem uit, dit heb ik veel gedaan toen de server kapot was, het is altijd de strategie die je in leven houdt.
Ik ga heel hard schreeuwen, of ik gooi iets kapot. Dat laatste komt gelukkig weinig voor. Of ik kruip onder een dekentje en wens dat ik zo’n plankje heb, waar op je alles waar je toch geen vat op hebt even kunt plaatsen en achterlaten, zodat het uit je hoofd gaat.
En dan gaat de muziek aan, steeds harder en zing ik ook steeds harder mee, lekker vals, maar vanuit mijn tenen. En dan gaat het wel weer en neem ik een kopje koffie en gaan de schouders er weer onder…
Fijn dat je weer in de lucht bent..Welcome back.
Ik ben niet zo’n kapotgooier van dingen, daar ben ik te ‘keurig’ voor maar soms…
Hallo Simon,
Als ik jouw stukjes lees denk ikmijnhemel ooknog die afasie erbij wat moeilijk en dan bewonder ikjouw moed en voel ikmet je mee als er dan toch weer iets lukt dat laat mij ookdoorzetten
Vorig jaar mijn verlamde voet op drie plaatsen gebroken
Endat werd pas driekwart jaar later ontdekt
Het lezen van dit soort stukjes of bij Facebook kijken geeft mij weer moedi of de was doen raar maar waariets schoonmaken lijkt ook mijnvolle hoofd op te schonen
Hartelijke groet en ga aub zo verder, Ingrid Dijkstra
dat is zwaar maar gelukkig (geluk bij een ongeluk) is het je verlamde voet, is het nu wel allemaal goed?
Als er bij mij iets tegenzit, zoals afgelopen week! De avond voordat mijn man naar Oostenrijk zou vertrekken om een paar dagen te gaan snowboarden en weer even op te laden van het ” mantelzorgen” voor mij! Maakte ik een hele vervelende val! Ik gleed van een bureaustoel en klapte door de enkel van juist mijn goeie been! 4 gekneusde tenen en een blauwe dikke enkel…! Die nacht vreselijke pijn en ik had het vermoeden dat het niet zo gunstig zat met die voet! De andere morgen, mijn man stond klaar voor vertrek, moest ik natuurlijk wel nog uit bed en naar beneden om hem uit te zwaaien! Gelukkig middels mijn aangepaste stevige laarzen lukte dat met kleine stapjes! Zo heb ik hem
toch nog met een brede glimlach uit kunnen zwaaien! Ik wilde niet dat hij zich zorgen zou maken!
De afgelopen dagen heb ik weinig gedaan en veel met m’n been omhoog gezeten! Ik noemde het:
Verplicht RUST! soms word je even stilgezet en dan is het beste eraan toe te geven! Volgende week weer in de turbo stand!!
Voor jou ligt het anders Siemon!
Het is jouw werk en winkel!
Groetjes,
Heleen
ik heb me aangeleerd om me aan niets te irriteren waar je toch niets aan kunt doen maar deze week was het wel moeilijk hoor
herkenbaar de weg kwijt raken op de computer, heb ik ook regelmatig. Ik heb dat vroeger wel eerder gezien en gedaan, maar waar staat dat? en hoe doe ik dat? en hoe gaat dat dan ook alweer? Kan me dan zo dom voelen…..
Soms midden in de nacht dan word ik wakker en dan denk ik ineens het staat toch gewoon onder map dat zo heet ? en weer ondergebracht in een submap die zo heet?en dan mijn bed maar uit en ja hoor ! Daar is het weer! Waarom dat alleen kan bedenken als ik s’nachts slaap en dan wakker schril en het dan wel ineens weet, is mij een raadsel.
dat heb ik ook zo vaak dus ik heb een schrijfboekje op mijn nachtkastje, misschien een idee?
ik ga dan meestal lekkere muziek draaien en een beetje dansen,dat helpt om te ontspannen,want zo belangrijk is het ook niet,kijk naar wat je allemaal wel kunt,mijn levensmotto is ”Als het niet gaat,zoals het moet,dan moet het maar.zoals het gaat”,uiteindelijk komt het toch wel goed,alleen duurt het wat langer,dit is een oefening in geduld.wat is tijd?
dat is waar, ik word al rustig als ik het lees
Hoe frustrerend kan dit zijn? Alles wat digitaal niet werkt, frustreerd! Dit geval is een hosting probleem en ondanks je frustratie van het verhaal afdruipt bleef je volharden om de juiste person ( de host ) te pakken te krijgen. Hier wat woorden van troost; mijn ervaring ( voor letsel ICT bedrijfje gehad ) is het beste in control te blijven. Minder frustratie, iets meer werk 🙂
Uiteindelijk is het je met mannetjes ( vervelend woord ) gelukt, al duurde dat best wel lang. Siemon is up !
And Siemon is going!
Simon down? Ik geloof er niets van.
Zie het als een fijne vakantie waarin je toch zelf het probleem weer hebt opgelost.
Jij geeft nooit op en je bent hiermee een inspiratie voor velen.
Gelukkig is alles weer goed en heb ik weer genoten van je blog.
Mijn levensmotto is altijd al geweest: Als ik iets echt wil, dan kan ik het ook!
Nu kost het mij wel meer moeite, maar ik blijf er wel voor gaan!
Groetjes Petra
daarmee ben je ook een inspiratie voor mij
Wanneer bij tegenslag ( situaties waar ik geen invloed op heb) frustratie hoog op loopt ga ik allerlei klusjes doen. Het geeft een heerlijk gevoel wanneer er dan weer van alles is gelukt. Eigenlijk doe ik iets waar ik wel invloed op heb.
Of ik ga fietsen. Ik heb een aangepaste driewielligfiets, zodat ik toch mobiel ben en heerlijk kan genieten van buiten zijn, ik richt me dan op de natuur. Kortom ik richt mijn aandacht op waar ik van kan genieten in het leven.
Of ik ga schilderen. Sinds ik hersenletsel heb ben ik me gaan uiten via schilderen. De schilderijen en mijn verhaal staan op mijn website elsvanderlugt.nl
Een heel fijne dag.
Groet van Els
ik ga kijken op je site!