Toch gelukkig?

Je bent met een handicap geboren. Of je hebt een ernstige aandoening waardoor ook jij tot het leger van beperkten behoort. Misschien met een officieel stempel op je voorhoofd en een gehandicaptenparkeerkaart of misschien onzichtbaar, zoals veel mensen met een NAH. Kun je ondanks dat alles toch gelukkig zijn?

Levensles

Ja, ik heb een beperking en toch ben ik gelukkig. Hoe kan dat? Om te beginnen ben ik van huis uit een positief en optimistisch mens. Mijn moeder zei al “kijk naar wat je wél kunt in plaats van naar wat je niet kunt”, als ik boos was omdat ik weer eens niet mocht buitenspelen omdat tante X op visite kwam en mij natuurlijk zoooo graag wilde zien. Je kunt zeggen wat je wilt, maar het heeft wél gewerkt! Het is een andere manier van denken.  Je moet daar wel dagelijks een beetje moeite voor doen. En soms lukt het ook weleens even niet, maar gelukkig is er altijd weer een volgende dag om het opnieuw te proberen.

Hulpmiddelen

Naast een flinke dosis optimisme heb ik veel hulpmiddelen in huis, want één arm werkt niet meer. Moet je je eens voorstellen dat je ineens met één hand jouw veters moet strikken. Of dat je een handtekening moet zetten en het blaadje loopt steeds weg. Een boterham smeren levert  hetzelfde effect op. En draai maar eens met één hand een deksel van een dichte pot open. Om maar te zwijgen over aardappels schillen, een gekookt eitje pellen of een spijker ergens in slaan. Dan zijn hulpmiddelen de redding van menig éénhandig mens, ook van mij. Ik hecht aan mijn eigen regie. Wie wil er nou steeds om praktische hulp vragen?

Werk

Door met deze website te beginnen, heb ik van mijn zwakste punt mijn sterkste punt gemaakt. Ik sta weer in mijn kracht en probeer mensen te helpen hun leven weer handig en zelfstandig op de rails te krijgen. Vrijwel iedereen krijgt in zijn of haar leven te maken met ziekte en/of zorgen. De last die dat over het algemeen met zich meebrengt, wordt lichter en valt beter te dragen door op een andere, positievere manier met onze tegenslagen om te leren gaan.

Een fris gemoed!

Een andere manier van denken helpt ons om overeind te blijven. Een fris gemoed in plaats van bij de pakken neerzitten om ‘wat ooit geweest is’. Je kon ooit een handstand doen? Je voetbalde elke week bij een vereniging? Je ging drie maal per week 10 kilometer hardlopen? Geniet vooral van de fijne herinneringen daaraan, maar blijf er niet in hangen. Je kunt nu namelijk weer heel andere dingen doen: een stevige wandeling in het bos, leren golfen, yoga, fietsen, tv-ochtendgymnastiek met Olga en zo kan ik nog even doorgaan.

Het leven is geen generale repetitie! Het is echt, dus ga er voor!