Toch gelukkig?
Je bent met een handicap geboren. Of je hebt een ernstige aandoening waardoor ook jij tot het leger van beperkten behoort. Misschien met een officieel stempel op je voorhoofd en een gehandicaptenparkeerkaart of misschien onzichtbaar, zoals veel mensen met een NAH. Kun je ondanks dat alles toch gelukkig zijn?
Levensles
Ja, ik heb een beperking en toch ben ik gelukkig. Hoe kan dat? Om te beginnen ben ik van huis uit een positief en optimistisch mens. Mijn moeder zei al “kijk naar wat je wél kunt in plaats van naar wat je niet kunt”, als ik boos was omdat ik weer eens niet mocht buitenspelen omdat tante X op visite kwam en mij natuurlijk zoooo graag wilde zien. Je kunt zeggen wat je wilt, maar het heeft wél gewerkt! Het is een andere manier van denken. Je moet daar wel dagelijks een beetje moeite voor doen. En soms lukt het ook weleens even niet, maar gelukkig is er altijd weer een volgende dag om het opnieuw te proberen.
Hulpmiddelen
Naast een flinke dosis optimisme heb ik veel hulpmiddelen in huis, want één arm werkt niet meer. Moet je je eens voorstellen dat je ineens met één hand jouw veters moet strikken. Of dat je een handtekening moet zetten en het blaadje loopt steeds weg. Een boterham smeren levert hetzelfde effect op. En draai maar eens met één hand een deksel van een dichte pot open. Om maar te zwijgen over aardappels schillen, een gekookt eitje pellen of een spijker ergens in slaan. Dan zijn hulpmiddelen de redding van menig éénhandig mens, ook van mij. Ik hecht aan mijn eigen regie. Wie wil er nou steeds om praktische hulp vragen?
Werk
Door met deze website te beginnen, heb ik van mijn zwakste punt mijn sterkste punt gemaakt. Ik sta weer in mijn kracht en probeer mensen te helpen hun leven weer handig en zelfstandig op de rails te krijgen. Vrijwel iedereen krijgt in zijn of haar leven te maken met ziekte en/of zorgen. De last die dat over het algemeen met zich meebrengt, wordt lichter en valt beter te dragen door op een andere, positievere manier met onze tegenslagen om te leren gaan.
Een fris gemoed!
Een andere manier van denken helpt ons om overeind te blijven. Een fris gemoed in plaats van bij de pakken neerzitten om ‘wat ooit geweest is’. Je kon ooit een handstand doen? Je voetbalde elke week bij een vereniging? Je ging drie maal per week 10 kilometer hardlopen? Geniet vooral van de fijne herinneringen daaraan, maar blijf er niet in hangen. Je kunt nu namelijk weer heel andere dingen doen: een stevige wandeling in het bos, leren golfen, yoga, fietsen, tv-ochtendgymnastiek met Olga en zo kan ik nog even doorgaan.
Het leven is geen generale repetitie! Het is echt, dus ga er voor!
Ik heb mijn brein, ook juist door het uitvallen ervan, veel beter leren begrijpen. Ik ervaar nu vaker geluksmomenten in mijn leven dan voor mijn hersenbloeding. Die momenten komen nu ook dieper binnen. Ik koester dit en het maakt dat ik me dankbaar voel. Natuurlijk ervaar ik ook dalen en zware momenten, maar daar probeer ik de nadruk niet op te leggen. Hou vast aan wat mooi en goed is.
Amen
Helemaal mee eens! En contact met andere positieve lotgenoten (zoals jij) helpt daar nog eens extra bij ☺️
Dank je maar dat genoegen is geheel wederzijds!
Helemaal mee eens! En contact met andere positieve lotgenoten (zoals jij) helpt daar nog eens extra bij ☺️
Positiviteit is het sleutelwoord. Ik probeer het ook positief te zien!!!
Al die positieve mensen toch, ik word daar al gelukkig van!
Ik vergat dus nog het belangrijkste te zeggen: Ja idd toch GELUKKIG!!
Dat geloven de meeste ‘normale’ mensen niet maar het is toch waar.
Het maakt mij helemaal niets uit wat de meeste of normale” mensen denken of
geloven !
Als ik en mijn gezin het maar weten!!
Ik mag mezelf gelukkig prijzen, dat mijn optimisme & humor
Na mijn CVA (1/2014) behouden zijn gebleven..! Hoewel mijn gehele linker kant verlamd is geraakt, kan ik mbv stok me in huis weer redelijk verplaatsen en buiten met mijn scootmobiel!! Op naar beter weer buiten !! Ik had vandaag al de kriebels…laat de lente maar komen
Ik wil wat corrigeren: laat de lente maar blijven!
Helemaal gelijk!!!
Tijdens mijn revalidatie zei ik hetzelfde als jouw moeder: ‘kijk naar wat je wel kan, en niet naar wat je niet kan’! Soms is dat moeilijk maar met een dosis humor en doorzettingsvermogen kan je ver komen. En dat blijkt!
Nog een gelovige! Wie volgt?
Zo herkenbaar jouw verhaal ook ik kan het vol houden omdat ik een optimistisch ingesteld mens ben en me realiseer dat ik meer wel dan niet kan, ik kan praten kan denken en een paar kleine stapjes zetten met een stok ik geef niet op!!!!
Go girl!
Ik had het niet beter kunnen verwoorden, ben zelf ook nog een beetje zoekende, zeg maar, nadat ik in het hokje 100% afgekeurd ben gestopt. Maar ik zie zeker meer lichtpuntjes dan nare dingen.
Blijf positief en geniet van zoveel mogelijk dingen, kleine en grote. Humor is trouwens ook handig
Blijf de lichtpuntjes zoeken Renske. Ze zijn er, soms wel wat verborgen, maar ze zijn er echt.