Over informatieverwerking en de grote rode knop

Heb ik last van vertraagde informatieverwerking? Ik vraag het me al weken af. Sinds mijn hartsvriendin het op een avond suggereerde. We spraken over ditjes en datjes en toen kwamen de ditjes (of de datjes) op mijn restverschijnselen. Ik ken ze sinds mijn NPO (Neuro Psychologisch Onderzoek) uit mijn hoofd, ik begon ze op te dreunen als een schooljongen die wordt overhoord.

Zichtbare en onzichtbare handicaps noemde ik. Vervolgens noemde zij er nog één: trager denken. Ik zag meteen donderwolken samentrekken, de duivel grinniken en een koortje van zijn helpers liefjes zingen ‘ꭊꭊVERTRAAGDE INFORMATIEVERWERKING ꭊꭉꭉ…’

sputteren

Daar moest ik even over nadenken… Ik begon tegen te sputteren. “Daarvan stond er niets in, in mijn NPO!” kwam er na een tijdje uit. Mijn vriendin zweeg met een veelbetekenend blik. “Geef eens een voorbeeld dan?” Zij begon rustig een tweetal voorbeelden te bespreken en zei dat ik niet meteen op de voorbeelden moest ingaan, maar er rustig over denken.

muggenziften

En daar zijn we nu, ik denk mij suf. Dat er iets gezegd wordt en het even duurt voor het tot me doordringt. Dat heeft toch iedereen? Dat je iets hoort en pas een paar tellen later echt doorhebt wat er gezegd werd? Een paar tellen of een paar minuten, dat is nou echt muggenziften om daar op te letten. Trouwens, ik kan met niet voor stellen dat de gemiddelde mens überhaupt die snel associërende gedachtestroom van (ik noem geen namen) kan volgen.

stekker

Andere gedachte (ik denk wat af dezer dagen): ik ben altijd een bedachtzaam persoon geweest die voor- en nadelen van iets afweegt en niet ‘zomaar’ iets vindt. Maar het is een intelligente persoon die mij dit voor de voeten werpt, dus er zal een kern van waarheid in zitten. Ik denk verder. Nieuwe dingen zijn lastig. Ja, dat geef ik zonder meer toe. Ik ben nog net niet zo erg dat een ander moet zeggen: “Of je steekt de stekker er in”.

touchscreen

Ik heb wel twee hele goede redenen om nieuwe dingen soms niet te snappen. 1 Ik word een dagje ouder (ik heb Abraham gezien, herinner me alleen niet wanneer). 2 Ik ben een man (ik lees geen gebruiksaanwijzingen). Ik bedoel … ik had een nieuwe camera, met zo’n touchscreen. Alles perfect … alleen de opnameknop, waar ik ook keek, ik zocht me suf, die was niet te vinden. Zeg nou zelf, als je een touchscreen hebt, dan zoek je toch niet naar een 2cm grote, knalrode, fysieke knop met het opname symbool er duidelijk op geprint? Kom op, dat is gewoon raar.

wild plan

Laatst zat ik met een vriend wat te sparren over een wild plan voor weerhandig.nl. Hij was enthousiast en al snel ging onze dialoog over in een heel zinnige monoloog van zijn kant. De uitkomst was dat ik het niet moet doen, maar waarom niet? Geen idee! Door overweldigende woordenstroom ben ik totaal zijn argumenten vergeten. Vertraagde informatieverwerking, daar moet ik nog eens rustig over nadenken…

geluk

Gelukkig staat de techniek voor niets. Neem nou mijn telefoon. Eerder schreef ik al over de rol die hij trouw vervult als extern geheugen. Maar het gaat een stap verder. Mijn telefoon begrijpt mij zo goed, dat hij rustig, h e e l – e r g – r u s t i g, opstart. Iedere app doet dit op zo’n gemoedelijk tempo dat mijn brein zelfs op halve kracht nog drie keer te snel is voor mijn telefoon. Hoezo vertraagde informatie verwerking?

PS Heb jij dat ook wel eens? Dat anderen iets zien, wat je zelf (nog) niet zo ervaart? Hoe ga je daar mee om?

geredigeerd door petrafisher.com