Het is ochtend, de hulptroepen zijn ook verdwenen en ik ben voor het eerst alleen na mijn beroerte. Nu moet ik alles zelf doen, zonder hulp. Nadat ik mij gewassen en aangekleed heb is de eerste keukentaak: het smeren van brood. Ik pak het met militaire precisie aan. Boter, check. Boterham, check. Mes, check. Hagelslag, check. Eerst de boter.

Ik heb altijd roomboter. Toen ik het pak uit de uit de koelkast nam voelde ik al dat het harde substantie was, maar ik heb het gewoon genegeerd zoals veel mannen doen. Lekker simpel. De boter is hard en mijn mes gaat er niet in. Even wachten, en wachten, en wachten… Een uurtje later de tweede poging. Nu is hij lekker smeerbaar. Ik doe wat smeuïge boter op mijn mes. Ik heb de boterham neergelegd en ik start met smeren…dacht ik. De boterham gaat er vandoor.

Toch gelukt?

Ik ben niet voor één gat te vangen. Ik ga de beroerte op de kaart zetten met de lekkerste boterham van het land. Ik zet een pak koffie tussen mijn buik en de boterham. De heerlijke boterham ligt op mij te wachten. Ik begin zo goed en kwaad als het gaat de boterham te bewerken. Bij het smeren neem ik het pak koffie per ongeluk een beetje mee. Over mijn schone overhemd zal ik zwijgen. Het is me nooit eerder opgevallen dat ik een boterham met twee handen smeer.

De hagelslag is lekker makkelijk. Straks gaan we naar de moeilijkere soorten beleg, maar je moet niet te hard gaan van stapel gaan. Ik heb een heerlijke boterham!

Ik ben benieuwd naar oplossingen. Hoe ben jij weer handig geworden? Geef hier je reactie.