Gastblog van Theo Eerkens – Zingeving

Donderdag 27 mei  2010, ‘s morgens om 5 uur veranderde ons leven totaal. Dat was het moment dat ik een beroerte kreeg. Ik ben Theo Eerkens (60) en Petra is mijn partner.

Prevelen

Die ochtend werd ik wakker van mijn eigen gesnurk, maar ik kon mezelf niet meer oprichten om het snurken te stoppen. Ik gooide mijn been uit het bed om erop te gaan staan. Tja, daar lag ik dan met mijn hoofd onder het nachtkastje. Vervolgens wilde ik weten of ik mijn hersenen nog kon gebruiken en ging mijn buitenlandse talen prevelen. Ik had natuurlijk al snel door dat ik een beroerte had gehad.
Omdat ik  op de grond lag en niets meer kon bewegen, riep ik Petra. Ik wist dat ze nog thuis moest zijn. Toen zij de slaapkamer binnenkwam en mij zag liggen, vroeg ze: “Wat doe je daar op de grond?!!” Petra begreep al snel dat er neurologisch iets niet in orde was, vooral omdat ik slecht kon praten. Nadat zij 112 had gebeld waren binnen 10 minuten de ambulancebroeders ter plaatse.

Revalidatie

Ik heb 7 maanden gerevalideerd bij De Hoogstraat in Utrecht. Daarna ging ik terug naar huis. Gelukkig hielden de mensen van de Hoogstraat contact met me, zodat ik altijd terug kon vallen op hun expertise. Dat was ook hard nodig. Na een jaartje thuis te hebben ‘overleefd’ lukte het thuis niet meer. Met mij ging het slechter en slechter: mentaal en fysiek. Daarom stelde de revalidatiearts voor om mij opnieuw op te laten nemen in De Hoogstraat. Dat wilde ik wel en snel ook. Terug in De Hoogstraat begon ik weer op te knappen en tijdens de therapieën bleek dus dat ik een te lege agenda had. Mijn daginvulling was niet goed. Van een druk, werkzaam en sportief leven was ik van het ene op het andere moment naar een leven met beperkingen in een rolstoel gegaan.

Zingeving

De conclusie is dat ik niet meer voor mijzelf kan zorgen! De gevolgen van de beroerte zijn onder andere dat ik niet meer kan lopen omdat ik mijn linkerbeen niet meer aan kan sturen, evenwicht en balans zijn weg. Mijn linkerarm functioneert niet meer en daarnaast heb ik geen tijdsbesef, concentratie, initiatief en logica meer. En vooral niet te vergeten: de frustratie dat ik niet meer kan functioneren zoals vóór mijn beroerte. Ik had behoefte aan een invulling van mijn dag, die weer zin zou geven aan mijn leven.

Dagbesteding

De Hoogstraat had een oplossing voor mijn lege agenda: dagbesteding! Aanvankelijk schoot ik in de weerstand. Maar ik gaf het een kans. En wat ben ik blij dat ik naar hen geluisterd heb! Ik ben nu 2 dagen per week bij Boogh Culemborg; op woensdag en vrijdag. Daar ontmoet ik lotgenoten met hersenletsel en we ondernemen daar ook allerlei activiteiten; van schilderen en mozaïek tot computeren en koffie drinken. Mijn week ziet er nu veel beter uit. Ik ben mentaal veel sterker geworden en niet meer depressief! Het leven glimlacht me weer een beetje toe.

Mantelzorger

Daarnaast is het voor mijn partner Petra ook fijn. Op de dagen dat ik weg ben kan zij iets voor zichzelf of voor ons doen, want alles komt nu op haar schouders neer. Inmiddels is zij fulltime mantelzorger en 24/7 met mij bezig. Dus de uurtjes die ik bij Boogh ben zijn zo ontzettend brood en brood nodig. Mogelijk verandert jouw leven ook in positieve zin!