‘Alle scootmobiels de wereld uit, te beginnen uit Nederland.’ Een pikante stelling waar een privé-dingetje bij hoort. Voordat je verveeld wegklikt, wil ik de stelling verdedigen. En het is de schuld van mijn boezemvriend.

Eigenaardigheden

Hij is een topfitte jongeman, begin 50, man van de wereld, werkt succesvol voor zichzelf, vliegt de hele wereld over, mooie vrouw, lieve kinderen, fantastisch huis, kortom: hij heeft alles wat zijn hartje begeert. Dat hij dagelijks met een stappenteller loopt voor zijn werk en dat nog leuk vindt ook beschouw ik als één van zijn onschuldige eigenaardigheden.

Knie

Op een dag vertelt hij mij dat hij artrose in zijn rechterknie heeft en er alles aan doet om fit te blijven. “Ik heb de foto’s gezien, bijna geen kraakbeen meer over.” Hij is van mening dat hij veel moet bewegen. Lopen, skeeleren, fitnessen, snowboarden, alles om zijn knie maar in shape te houden, ook al is hij elke dag stijf. Ik reageer verbaasd: “Als je knie stijf is, moet je met je pootje omhoog, niet juist nóg meer gaan sporten. De natuur geeft het aan.” Maar daar blijk ik mij toch in te vergissen.

Stappenteller

Hij werkt mee aan een landelijk programma dat mensen gezonder moet maken. “Weet je dat de wetenschap heeft aangetoond dat als je met artrose stil gaat zitten, het gewricht alleen maar achteruit gaat? Je moet bewegen tegen de stijfheid en de pijn in. Een tegendraadse beweging onder het mom van: pijn is fijn (de eerste 5 minuten). Daarom bijvoorbeeld heb ik die stappenteller, een praktisch ding dat je bewegingen meet. Je kunt hem gewoon onder je pak dragen. Ik moet dagelijks 10.000 stappen lopen om fit te blijven, dat wil zeggen om aan de landelijke bewegingsnorm te voldoen. Je moet er eens over nadenken hoe dat vertaald zou kunnen worden naar rolstoelers en mensen die niet zo goed lopen, zoals jij.”

Scootmobiel

“De E-fietsen zijn enorm in bij gezonde vijftigers. Zonde! Mijn schoonzus heeft een elektrische fiets gekocht waarmee zij met haar vriendinnen door de duinen ‘fietst’. En dat terwijl zij met het oog op haar gewicht in combinatie met diabetes juist wat meer beweging zou kunnen gebruiken.” Ik word enthousiast en zeg: “Weet je wat mij bijvoorbeeld zo verbaast? Dat de overheid er alles aan doet om de bevolking gezonder te maken, maar de mensen vervolgens wel heel gemakkelijk een scootmobiel aanpraat. Ik heb hemel en aarde moeten bewegen om die driewielfiets te krijgen van de WMO. De ambtenaar zei: “Maar meneer, een ligfiets in Amsterdam, met al dat verkeer, levensgevaarlijk! “Ik ga verder: “Alle mensen die het nodig hebben een driewielfiets, en uitsluitend voor diegenen die dat echt nodig hebben met ondersteuning. Alleen dus bij uitzondering een scootmobiel. Je draait het principe gewoon om. Ook een tegendraadse beweging!”

Goed voornemen

Ik fantaseer dat ik in Brussel achter de microfoon sta en de Europese Unie toespreek met mijn pleidooi: “Driewielfietsen for everybody!” Waarna de voorzitter mij hevig onder de indruk bedankt en, uiteraard onder luid applaus van de geachte aanwezigen, de hand schudt en geëmotioneerd omhelst. Dromen… Ik schrik wakker en stamel tegen mezelf: “Verbeter de wereld, begin bij jezelf. Die auto laat je dus voortaan mooi staan, en je stapt lekker op je driewielfiets om je boodschappen te gaan doen. Te beginnen …ehhh…nu! En weet je, als je dat gedaan hebt, voelt het zó goed!” Ok, ok, ik fiets weg en herinner mezelf onderweg nog een aantal keer aan deze boodschap.

geredigeerd door