Kritiek?

De vrolijke belevenissen van iemand die een beroerte heeft gehad

Scanderen

“Wij eisen kritiek, wij eisen kritiek!” Een menigte rolstoelers scandeert verder: “Wij willen gediscrimineerd worden, wij willen gediscrimineerd worden!” Een vrouw riep, met een wandelstok in haar hand en hoge stem: “Ik wil ook wel eens door een winkelbediende onbeschoft behandeld worden!” Een andere man, die in een sling om zijn verlamde arm liep, bulderde: “Geen hulp, geen hulp!” Ik schrok wakker. Een boze droom, gelukkig. Of toch niet?

 

Vriendelijk

Het valt mij op dat alle mensen zo vriendelijk zijn als ze een wandelstok ontdekken. Vooral als het een jonge man betreft. Dat zijn twee beelden die ‘ze’ niet bij elkaar kunnen krijgen: ‘jonge man’ en ‘wandelstok’. “Die moet wel iets heel ergs hebben”, denken ze dan. Vooral als ik met een stijf been loop en met mijn vrije arm spastisch doe. Sommige mensen denken dat geestelijk en lichamelijk gehandicapt één pot nat is. Hij loopt raar, praat raar, dus is raar. Weer andere mensen, die wat meer hersencellen hebben, hebben niet die vooroordelen. En sommigen trekken de stoute schoenen aan en beginnen een praatje.

Sling

Bijvoorbeeld: ik stond in een kleine lift bij een bedrijf waar ik een opdracht had. Een man keek mij vriendelijk en forsend aan. Dat is al bijzonder, in een lift. De meeste mensen doen alles om je blik te vermijden, maar deze man niet. Ik keek vriendelijk terug. Ik had mijn sling alvast omgedaan (een soort mitella) om mij verlamde arm, omdat ik op de fiets was. Ander sleept hij mee en dat geeft zo’n troep op den duur. Bebloede kleding en zo. Hij nam mijn ongeschonden hoofd op. Hij dacht zeker: “Hmm, niet in elkaar geslagen. Maar hij liep ook wel moeilijk, en hij heeft ook een wandelstok bij zich. Een ongeluk”, was zijn conclusie.

Over

Toen de kleine lift overvol was en de man bijna op mijn tenen stond waagde hij de sprong, met een grapje. “Jij ziet er gewond uit, ik wed dat jij zegt: ‘je had de ander eens moeten zien’. Wanneer is het over?” Ik liet een stilte vallen. “Het gaat niet ‘over’” antwoordde ik langzaam, want ik heb afasie. Ik wachtte, een beetje. Omdat ik zin had om hem een beetje te plagen. Er ontstond een pijnlijke stilte in de lift. Ik gooide de finale bom. “Ik ben half-verlamd geraakt door een beroerte”. De man keek verward. De man begint zich uitgebreid te verontschuldigen, vooral voor de foute grap, en gaat er mee door als wij bij de begane grond zijn en de lift uitstappen.

Grappen

Ik zei in de hal: “Dat geeft niet. Jij praat met mij en maakt een grap. En die kunnen wel eens fout vallen. Vooral bij omstanders, mij doet dat niet zoveel. Het is al een paar jaar geleden dat ik een beroerte hebt gehad. Ik heb het helemaal verwerkt en maak zelf grappen daarover. Maak je niet druk, dat doe ik ook niet meer”. De man kijkt opgelucht en verlaat het pand, blij. Hij zag zichzelf al met een doos met persoonlijke spullen het pand voor de laatste keer verlaten, uitgehoond door de anderen.

Zelfstandigheid

Ik wil niet in een reservaat wonen van gehandicapten. Menselijk zijn, heftig discussiëren, ook wel eens ongelijk krijgen, door een caissière afgeblaft worden, dat is wat ik wil. Serieus genomen worden, echt leven. Als ik voor de deur sta te kloten met mijn boodschappen staat de hele straat klaar om de boodschappen met mij naar binnen te dragen in een troon. Dat is wel lief, maar het hindert mijn zoektocht naar zo veel mogelijk zelfstandigheid. (Speciaal voor de lezers van de Transvaalstraat in Amsterdam: toch maar blijven doen hoor!)

Scheldnaam

De geestelijk gehandicapten (lijpen of gekken), vrouwen (wijven), Surinamers (zwarten), Turken en Marokkanen (uitkeringstrekkers), Oost-Europeanen (zakkenrollers), simpelen (Henk of Sjonnie en Anita), rijken (kakkers) hebben allemaal een scheldnaam. Wanneer is nu de Siemon-de-beroerte-ganger eens aan de beurt?

Weet je een goede scheldnaam voor mij? Hou je niet in. Zet het in de reactie onderaan de pagina!

 

 

PS        Even iets anders. Waarom staat er in een lift het belachelijke aantal maximaal personen? Zelfs als je ze opstapelt heb je nog niet dat enorme aantal!